Schilderen is iets dat volledig vanuit je gevoel komt. Dus om dat naar buiten te brengen moet je eerst bij je eigen gevoel kunnen komen. Dat is niet altijd even gemakkelijk, zeker niet als man zijnde in deze westerse samenleving, waar je geacht wordt om je gevoel zo ver mogelijk weg te stoppen. Toch was dat gevoel er bij mij overduidelijk. Na een ingrijpend motorongeluk - waarbij ik op de snelweg onder een vangrail belandde en in het ziekenhuis afscheid moest nemen van mijn onderbeen - kreeg ik in het revalidatiecentrum de vrijheid om volledig abstract te gaan schilderen. Daardoor openden zich werelden voor me, die voorheen onzichtbaar leken te zijn, en die werden zichtbaar in mijn schilderijen. Door het gebruik van mijn creativiteit wist ik een zeer sterk helende kracht te activeren. Daardoor ging mijn fysieke en emotionele herstel heel snel, veel sneller dan die motor me ooit had kunnen voortbewegen. De schilderijen waren voor mij dus helend, maar ze bleken die uitwerking ook op anderen te hebben en iets in beweging te zetten.

Het breken van mijn been betekende uiteindelijk een definitieve breuk met mijn verleden. Het was een moeilijk en pijnlijk afscheid, maar het opende wel de deur voor een heel nieuw leven; een symbolische dood en wedergeboorte. Ondanks dat het onderbeen dan niet meer zichtbaar is, is het voor mij nog steeds voelbaar. Sommigen noemen het fantoompijn, maar ik weet dat het iets heel anders is. Het gaat namelijk om een hele oude verwonding - de fantoompijn van de ziel - die me liet voelen dat ik juist door die pijn te ervaren mezelf ervan kon helen.

Het verlies van mijn onderbeen bracht me ertoe om werkelijk op eigen benen te gaan staan en mijn plek op de aarde in te nemen. Ik ondervond dat ik de vrijheid niet meer buiten me hoefde te zoeken, want deze was allang in me aanwezig. De grootste beproeving in mijn leven werd daarmee mijn grootste kracht.

Het afscheid nemen van een deel van mijn fysieke lichaam bracht me in contact met een heel ander lichaam; mijn lichtlichaam. Dat ook wel wordt omschreven als de aura, het energielichaam of het etherische dubbel. In Egypte sprak men van de Ka de Ba. Die twee lichamen vormen een eenheid, en die ook wordt uitgedrukt in de drie-eenheid van het lichaam, de ziel en de geest. Die drie-eenheid wordt vormgegeven in het symbool van de drietand.

Energetisch gezien was mijn 'ontbrekende' been nog steeds een deel van me, waardoor ik in verschillende werelden tegelijkertijd aanwezig kon zijn. Ik stond letterlijk met één voet op de aarde en met de andere in een geheel andere dimensie. Van daaruit kon mijn rol als kunstenaar, medium en healer verder tot uitdrukking komen.

Mocht je meer willen lezen, dan kan ik je mijn boek De koning van de kwetsbare kracht van harte aanbevelen.

Geometrie

Ik werd bij het ontstaan van mijn creaties bijgestaan door een aantal kunstenaars uit de renaissance, het impressionisme en expressionisme. De grondleggers van de abstracte kunst bleken een spirituele boodschap voor me te hebben, die nu - op de vooravond van een nieuw tijdperk - weer tot leven mag worden gebracht. Om als medium het onzichtbare uit te beelden had ik eerst de vorm volledig los te laten, waarna ik met krachtige symbolen kon gaan werken. Die hebben hun basis in de heilige geometrie, zoals die voor het laatst in Egypte is aangetroffen. Deze had zijn oorsprong in Atlantis en Lemurië, maar tegenwoordig komt deze helende symboliek ook weer te voorschijn in de graancirkels.

Hologrammen

Mijn schilderijen werden holografische werken van licht, die door hun opbouw in verschillende lagen een diepgaande inwerking hebben op je onderbewuste en je openen voor wie je werkelijk bent. Ze kunnen je helpen om de linker- en de rechter hersenhelft in balans te brengen. Die synchronisatie zorgt voor de vereniging van het mannelijke en het vrouwelijke, of de integratie van de God en de Godin in jezelf. Het helpt je om vanuit je kracht compassioneel te kunnen zijn, en om vanuit je passie in je kracht te gaan staan.

De kleur zwart

Zwart vormt een wezenlijk deel van mijn kleurenpalet. Vaak wordt zwart het ten onrechte angstvallig vermeden in kunstwerken, omdat er zo'n negatief oordeel op wordt geplakt. Het wordt zelfs niet eens als kleur erkend. Als je alle kleuren verf mengt krijg je echter zwart, waarmee het juist de integratie is van alle kleuren; de eenheid. Tegen een zwarte achtergrond werken de kleuren bijzonder krachtig. Zwart is de onbewuste leegte. Het licht is er nog niet zichtbaar, maar in potentie wel al aanwezig. De kleur zwart komt ook terug in de pupil - het zwarte gat in de stralende ogen - waarmee we direct in de ziel kunnen kijken. Zwarte gaten komen ook in het universum voor. Besef dat er daar overal licht is. Het wordt echter alleen zichtbaar als er een voorwerp is, waardoor het kan worden teruggekaatst. Zo reflecteert de maan bijvoorbeeld de emoties van de zon naar de aarde. Om werkelijk te veranderen moet je eerst je eigen schaduwkant onder ogen durven zien. Alleen vanuit het duister kan licht ontstaan, om zelf in beweging te komen, en je licht te laten zien aan de wereld.